Stwardnienie zanikowe boczne (SLA)

Stwardnienie zanikowe boczne jest chorobą ukladu neurologicznego, która prowadzi do śmierci.

Choroba nie uszkodzi zmysłów – słuchu, smaku, czucia, węchu ani wzroku,wszystkie pozostają nie naruszone, podobnie jak jasności umysłu. Uszkodzenie dotyka struktur mięśniowych do których impulsy dochodzą z uładu nerwowego.

Uszkodzenia neuronów ruchowych pochodzących zarówno z kory mózgu, jak i pnia mózgu, są nieodwracalne. Odpowiedzialne są one za ruch, zarówno wewnątrz organizmu jak i na zewnątrz.

SLA jest chorobą która powoduje szereg objawów:
- problemy ruchowe
- trudności w mowie
- trudności w przelykaniu
- problemy w oddychaniu
- sztywnienie kończyn
- zaniki I porażenia mięśniowe
- fascykujacja,czyli drżenia

Chory z SLA w pełni świadomy istoty choroby, boryka się z narastającymi objawami klinicznymi, które stopniowo ograniczają jego samodzielność ruchową, możliwości wykonywania codziennych prostych czynności.

Choroba ta jest postępująca i zadaniem rehabilitacji jest poprawa funkcji mięśni by jak najdlużej potrafiły funkcjonować samodzielnie. Rehabilitacja powinna być bardzo łagodna, ale częsta i systematyczna. Jest to związane z dużą podatnością na szybkie zmęczenie. Rehabilitacją, z której korzysta się w terapii SLA są ćwiczenia ruchowe, masaż, ale tylko i wyłącznie u chorych bez wzmożonego napięcia mięśni; hydroterapia - ciepłe kąpiele perełkowe, solne, borowinowe, oraz leczenie ciepłem.