Łańcuchy mięśniowe wg. G.D.S.

Metoda G.D.S. jest podejściem zapobiegawczym jak i terapeutycznym. Zajmuje się powiązaniami między mechanika ciała, a zachowaniem. Części są zależne od siebie wzajemnie, a ich mięśnie i otoczki ułożone w łańcuchy łączą części ciała między sobą. System mięśniowy wyraża stan naszych emocji, napięć, uczuć i sposobu bycia, co wywiera wpływ na postawę, gesty, jak i oddychanie. Jeżeli zachowania czy napięcia powtarzaja się, wtedy dochodzi do nadmiaru napięcia mięśniowego, który stopniowo obejmuje coraz bardziej specyficzne mięśnie, aż do wywołania w ciele pasm napięcia mięśniowego.

Wskazania:
- patologie kończyn,
- zwyrodnienia stawów,
- bóle (lumbago, bóle lędźwiowe, szyi),
- zaburzenia statyki kregosłupa (nadmierna lordoza, kifoza, skolioza).

Metodę G.D.S. można stosować u wszystkich pacjentów bez względu na wiek. Dużą część pracy poświęca się nabyciu świadomości i wyuczeniu prawidłowego ruchu oraz sterowania ciałem. Taka świadoma współpraca pomiędzy kośćmi i mięśniami może doprowadzić do skoordynowanego ruchu. Pacjent dzięki temu może odnaleźć równowagę ruchu ciała, który staje się niebolesny.