Kinesiotaping

Metoda Kinesiotaping powstała w latach 70-tych XX wieku. Jej twórcą i prekursorem był dr Kenzo Kase z Japonii. Metoda ta polega na aplikacji specjalnych plastrów Kinesio - Tex. Celem Kinesiotapingu jest wykorzystanie naturalnych procesów organizmu do samoleczenia.

Działanie kinesiotapingu:
- pozytywny wpływ na funkcje mięśni (normalizuje ich napięcie),
- działanie łagodzące objawy bólowe
- poprawa mikrokrążenia,
- aktywacja systemu limfatycznego,
- wspomaganie funkcji stawów lub więzadeł.

Zastosowanie kinesiotapingu:
- przy stanach pourazowych(skręcenia, stłuczenia, zwichnięcia),
- po operacjach,
- schorzeniach neurologicznych i ortopedycznych,
- dolegliwościach tkanek miękkich stawu barkowego,biodrowego,kolanowego,
- niestabilności kręgosłupa, i niestabilności stawów,
- problemach z ścięgnem Achillesa,
- zespołach bólowych kręgosłupa,( np.rwie kulszowej)
- w stanach nadmiernego przeciążenia, zwyrodnienia,
- w wadach postawy,
- usuwaniu obrzęków, w tym limfatycznych np. po mastektomii.


Techniki wykorzystywane w kinesiotapingu:
- mięśniowe,
- więzadłowe,
- powięziowe,
- korekcyjne,
- limfatyczne,
- funkcyjne.